Het judaïsme was in feite een gedenkteken: een manier van het
accepteren en aanpassen van de ruimte die toevallig was toebedeeld, om een ruimte
te scheppen waarin herinnering en projectie een plaats hadden. Het klinkt trendy,
maar het is oeroud.
Het herinnert ons eraan dat 'ruimte' alleen maar een woord
is voor de leegte, het niets, of voor de mogelijkheid van actie.
Het doet ons
beseffen dat gebouwen alleen maar structuren zijn en dat elke betekenis die
we eraan toekennen vluchtig is, mnemonisch en, soms, metafysisch.
Aaron Betsky: The Architecture of Exile.1988. Archis nr. 7, 1998