terug

1919

Omloop van de Slagvelden

Inleiding

Er zijn geen woorden voor de verschrikkingen van WOI.
In West Vlaanderen houdt men dit gevoel nog steeds levend, bij monument en plaquettes, in de musea en op de vele begraafplaatsen.
Maar ook via familieverhalen en onderzoek. Nog steeds worden resten van soldaten gevonden en met alle eer herbegraven. De dagelijkse militaire ceremonie onder de Menenpoort verbeeldt al 100 jaar de onmacht van alle betrokkenen.

Sinds enige tijd is er vernieuwde aandacht voor één van de bizarre ideeën van vlak na het bestand van WO1: een fietskoers langs de fronten, de ruïnes en de slagvelden. De loodzware tocht ging door het maanlandschap van de hel en er werd steeds serieus een dagwinnaar aangewezen. Niemand kan zich een voorstelling maken wat de renners van destijds hebben gevoeld en gezien, noch wat de organisatoren heeft bewogen om dit “evenement van de WO1” te bedenken.

De tocht is uitgebreid gedocumenteerd in boekvorm en op websites.
De feiten zijn er. De koers is zelf al enige malen “herreden”. In het hedendaagse landschap herinnert echter bijna niets meer aan destijds, want alles is nieuw of herbouwd.

In 2019 hebben wij een klein stukje van de oorspronkelijke fietsroute na gereisd om wat gevoel te krijgen bij deze tocht rond de bizarre plekken van oorlog & sport. Misschien dat we nog zullen stuiten op enige verwijzing, herdenkingsteken of verhaal.

We hebben daarbij gebruik gemaakt, onder dankzegging, van het boek van Frank Becuwe, Omloop van de slagvelden. (klik hier)
De citaten die we opvoeren zijn daaruit afkomstig.