De vluchtweg van Casaubon Casaubon's escape route

Twee verhaallijnen uit respectievelijk 1976 (Tardi, striptekenaar) en 1984 (Eco) vertonen opvallende overeenkomsten.

Het gaat ons vooral om de geografische elementen uit de hoofdstukken 111 t/m 115 van de De Slinger van Foucault, waarmee het mogelijk was om de kaart van de vluchtroute met bijbehorende gefotografeerde locaties samen te stellen.
Van pag. 20 t/m 27 uit Tardi's "De Demon van de Eiffeltoren" is een compilatie gemaakt als illustratie van de hoofdstukken 111 en 112 van Eco's Slinger van Foucault, waarin de aanleiding voor de vlucht is beschreven. De kaart van vluchtweg met de bijbehorende locatiefoto's maakt het mogelijk om de vluchtweg van Casaubon opnieuw te beleven. De tekstfragmenten zijn afkomstig uit Eco's boek.

(Klik hier voor Eco's eigen woorden over de vluchtweg, feiten en fictie. Gebruik de knop Vorige om terug te gaan naar deze pagina)

De intrige: drie redacteuren van een Milanese uitgeverij, Jacopo Belbo, Diotallevi en Casaubon vinden in een soort intelligentiespel de juiste aanwijzingen voor een mogelijk werkelijk, al eeuwenlang bestaand complot gericht op het verkrijgen van de wereldheerschappij door het vinden van een bepaalde plek op het aardoppervlak waar men de ondergrondse krachtvelden van de aarde kan beheersen en het klimaat van de aarde kan bepalen.
Het verhaal speelt in juni 1984. Casaubon gaat vanuit Milaan naar Parijs om Belbo op te sporen die in handen gevallen is van een Geheim Genootschap, hij vindt de locatie, verstopt zich en is toeschouwer van een ritueel proces waarbij Belbo wordt verhoord en even later wordt opgehangen aan het koord van de slinger van Foucault (klik hier voor informatie) en de verstikkingsdood sterft.
Casaubon vlucht, ontzet door de gebeurtenissen, voordat de uitzinnige menigte hem in de gaten krijgt.